Bugün ne öğrendim? (Kıyas ve Değerimiz)
Bugün ne öğrendim köşesinden herkese merhaba.
Bugün ki konumuz kıyas ve kendimize verdiğimiz değer üzerine kısa
bir sohbet. Aslında ben de sizlerle birlikte bu soruları cevaplamaya
çalışacağım. Bu yazı köşesinde sizlerle birlikte kendimi keşfetmek ve kendi
değerimi ölçmek istiyorum.
Gelelim konumuza. Hayatınızda hiç kendinize bakıp ben kendimi
seviyorum dediniz mi? Ya da belki şu daha doğru bir soru olur. Hiç kendinizde
beğendiğiniz bir noktaya bakıp ben bunu seviyorum dediniz mi? Ama eminim ki
küçük yaştan beri birileriyle hep kıyas halindesiniz. Bunu kendiniz yapmasanız
bile çevrenizdeki insanlardan mutlaka görmüşsünüzdür. Mesela ben küçükken hep
eğitimle ilgili kıyaslanırdım. Çevremdekiler şey derdi: " Bak gördün mü
filancanın kızı kaç puan almış." Halbuki ben kendimi yetersiz görmüyordum.
Başarılarımın yeterli olduğunu düşünüyordum. Ama yine de bir süre sonra
çevrenin psikolojik baskısı galip geldi ve ben de başarılı olmanın bana her
zaman mutluluk getireceğini düşündüm. Bugün bile düşününce benim hayattaki
motivasyon kaynağım başarıdır. Şimdi bunlar neden önemli diyebilirsiniz fakat
birazdan anlayacağınıza inanıyorum.
Günlük yaşantımızda birçok yerde ve zamanda kendimizi kıyaslıyoruz. Bazen birileriyle bazen başarılarımızla, bazen saçma bir neden bile kıyas yapmamıza sebep olabiliyor. Ve biliyorum ki benim gibi birçok çocuk bu kıyasa maruz kalıyorlar. Fakat bu kıyas onları her zaman başarıya teşvik etmez, onları başkalaştırır ve kendilerini yetersiz hissetmelerine sebep olabilir. Adele Faber'ın Kardeş Rekabeti kitabında "Asla kendini başkalarıyla kıyaslama ya kibirlenir ya ezilirsin." diye bir sözü vardır. Ben bu söze katılıyorum. Başta size birkaç soru sormuştum kendimizi sevmekle ilgili. İşte tam da bu noktada kritik bir önem kazanıyor bu sorular. Evet biliyoruz ki herkes mükemmel olarak yaratılmadı. Her insanın artıları ve eksileri var. Ama önemli olan kendimizle barışık olmak. Kendimizi artılarımızla sevmek eksiklerimiz yüzünden kendimizi başkalarıyla kıyaslamaya girmemek. Ama bu sevgi aşırıya kaçtığı zaman kibirlenebilir ya da tam tersi kendi eksiklerimiz altında ezilebiliriz. Önemli olan dengeyi sağlamak. İşte bu noktada biz aslında kıyasın o kadar da kötü bir şey olmadığını sadece doğru kullanılması gerektiğini anlıyoruz.
Dengeyi sağlamak için öncelikle kendimizi tanımalıyız. İnsanın
kendini bilmesi gerçekten zor bir sorudur. Bunun için insanın önce insanlığı
sonra da birey olarak kendini anlaması gerekir. Kendimizi günahlarımızla ve
sevaplarımızla ama dürüst olacak şekilde kabul etmeliyiz. Öfkelendiğimizde
nasıl tepki verdiğimizi, boş vakitlerimizde yaptığımız şeyleri, çevremizi ve
tüm bu olaylar içerisinde kendi davranışlarımızı anlamamız gerekir. Tüm bunları
yaptığımızda olgunlaşmaya başlayacak ve toplum için faydalı bireyler olacağız.
Yine kıyas konusuna dönecek olursak. Siz kendinizi anladığınızda
karşınızdakileri de anlamaya başlayacaksınız. Ve şu farkındalık oluşacak: Evet
karşımdaki bu konuda çok başarılı ama benim onunla kendimi kıyaslamamı
gerektirecek bir durum yok. Çünkü sen o konuyla ilgilenmiyorsun ya da
düşündüğün kadar yetenekli değilsin ve belki de senin başarılı olacağın alan
tamamen farklı. Mesela ben şu an yurtdışında master yapıyorum ama benim yakın
arkadaşlarım Türkiye'de işe başladılar ve kendi paralarını kazanıyorlar. Ben
onlarla kendimi kıyaslarsam eğer Türkiye'de olsaydım ben de işe başlardımları
konuşarak şu an önümde duran fırsatları kaçırabilirim. Ki eminim başka
insanlarda sizin için aynı şeyleri kendilerine uyarlıyorlardır. Yine benim
durumumu göz önüne alırsak. Başkaları yurtdışında eğitim fırsatını kaçırmak
istemeyebilir. Sonuç olarak herkes kendi için yaşıyor bu hayatı. Şimdi ben size
kendinizi kıyaslamayın demiyorum ama kendi kulvarınızdaki insanlarla birbirinizi kıyaslayın. Çünkü doğru kıyaslama yapmak emin olun sizi başarıya götürür.
Safinaz
Yorumlar
Yorum Gönder